n8n vs Make — co wybrać do automatyzacji?

n8n i Make (dawniej Integromat) to dwa popularne narzędzia do automatyzacji procesów bez kodu. Oba łączą aplikacje i API w wizualne workflow, ale różnią się filozofią, elastycznością i — co w praktyce najważniejsze — modelem rozliczeń.

n8n — elastyczność i self-hosting

• Kod źródłowy jest otwarty i można hostować narzędzie u siebie, zachowując kontrolę nad danymi,
• bardzo elastyczny — we własnych węzłach uruchomisz kod w JavaScripcie lub Pythonie,
• dobrze sprawdza się przy złożonych automatyzacjach i budowie agentów AI.

Jedno zastrzeżenie, o które łatwo się potknąć: n8n nie jest klasycznym oprogramowaniem open source na licencji OSI. Działa na licencji Sustainable Use — możesz go używać w firmie i modyfikować, ale nie możesz odsprzedawać go jako własnej usługi SaaS. Do zastosowań wewnętrznych nie ma to znaczenia.

Make — prostota i szybki start

• W pełni chmurowy, z czytelnym interfejsem „scenariuszy”,
• niski próg wejścia i tysiące gotowych modułów do popularnych aplikacji,
• wygodny do typowych automatyzacji marketingowych i operacyjnych.

Liczba gotowych integracji to realna przewaga Make. n8n ma ich mniej, ale nadrabia uniwersalnym węzłem HTTP — jeśli usługa udostępnia API, podłączysz ją ręcznie, kosztem kilku dodatkowych kroków konfiguracji.

Koszty: operacje kontra uruchomienia

To najważniejsza różnica praktyczna i zarazem najczęściej pomijana. Make rozlicza pojedyncze operacje — każdy krok scenariusza zużywa limit. n8n liczy uruchomienia całego workflow — niezależnie od tego, ile kroków ma w środku.

Przykład: automatyzacja z ośmioma krokami, uruchamiana 10 000 razy w miesiącu. W modelu Make to 80 000 operacji, w n8n — 10 000 uruchomień. Przy prostych, rzadkich scenariuszach różnica jest bez znaczenia; przy rozbudowanych i częstych rośnie bardzo szybko. Do tego n8n można postawić na własnym serwerze, gdzie kosztem jest utrzymanie infrastruktury, a nie liczba operacji.

Dane i RODO

Przy automatyzacjach firmowych przez workflow przepływają dane klientów. W modelu chmurowym trafiają one na serwery dostawcy; przy self-hostingu zostają tam, gdzie postawisz instancję — również w Polsce lub w UE. Dla części organizacji to argument rozstrzygający, niezależnie od kosztów.

Które wybrać?

• Wybierz n8n, jeśli zależy Ci na elastyczności, self-hostingu, kontroli nad danymi, niższych kosztach przy dużej skali i budowie agentów AI.
• Wybierz Make, jeśli chcesz wystartować najszybciej, bez własnej infrastruktury, i korzystać z gotowych integracji.

A może oba?

W praktyce wiele zespołów zaczyna od Make dla prostych scenariuszy, a do zaawansowanych automatyzacji i AI przechodzi na n8n. Logika automatyzacji jest przenośna koncepcyjnie, więc taka migracja nie oznacza nauki od zera. Najważniejsze to zacząć od jednego realnego procesu.

Od jakiego procesu zacząć?

Dobry pierwszy scenariusz jest powtarzalny, nudny i ma jasny początek oraz koniec:

• lead z formularza trafia do CRM, a zespół dostaje powiadomienie na Slacku,
• faktury z załączników w skrzynce lądują w jednym folderze i w arkuszu,
• cotygodniowy raport z tabeli sam trafia na maila w poniedziałek rano.

Zanim wdrożysz cokolwiek na produkcji, sprawdź, jak workflow zachowuje się przy błędzie: co się stanie, gdy API nie odpowie, czy zadanie zostanie ponowione i gdzie zobaczysz logi. To odróżnia demo od automatyzacji, na której można polegać.

Chcesz nauczyć się automatyzacji z n8n? Sprawdź kurs AI Agents & Automation, gdzie obie platformy poznasz w praktyce. Dostępny na raty, a dla firm — szkolenia IT dla firm.